به نقل از آرتیها سه قسمت از فصل سوم «پدرخوانده» در پلتفرم فیلم‌نت منتشر شد. اما واکنش مخاطبان در فضای مجازی نشان از این واقعیت دارد که این مسابقه نتوانسته است به اندازه فصول قبلی موفق ظاهر شود. انتخاب اشتباه بازیکن‌ها، قوانین پیچیده‌تر این فصل، طراحی صحنه و لباس، استقرار پلیرها به فاصله بسیاری کمی بهم سر یک میز و … همگی باعث شدند این مجموعه انتظارات را برآورده نکند.
سعید ابوطالب که در کارگردانی رئالیتی‌شو برای تلویزیون و شبکه خانگی، صاحب رکورد است، فعلا سه فصل از رئالیتی‌شو «پدرخوانده» را با قوانین متفاوت ساخته است اما اینبار شروع موفقیت‌آمیزی نداشته است. مروری داریم بر دلایل ناموفق بودن این مسابقه.
مرور
هرچند در این فصل سعی شده با تغییر سناریو بر جذابیت بازی اضافه شود، اما نکته اساسی، انتخاب بعضا اشتباه پلیرهایی است که در این بازی حاضر شده‌اند. تعداد قابل توجهی از شرکت کننده‌ها از میان بازیگرانی انتخاب شده‌اند که مخاطب به زحمت می‌تواند نقشی از آن‌ها را به خاطر بیاورد. گذشته از مساله ناشناخته بودن شرکت کننده‌ها، عدم تسلط آن‌ها روی بازی مافیاست. بازی غلط اکثر آن‌ها موجب شده تا رقابت هیجان‌انگیزی شکل نگیرد و این مسابقه به یک اثر خسته‌کننده و ملال‌آور تبدیل شود. ️ایراد دیگر «پدرخوانده» به دکور مسابقه برمی‌گردد که طیف رنگی مورد استفاده، آن را عبوس کرده است.
قوانین
فصل سوم «پدرخوانده» دارای قوانین پیچده تری نسبت به قبل است که این اتفاق با حضور شخصیت شرلوک هلمز می توانست جذاب تر شود. فعلا این اتفاق حاصل نشد و همین یکی از ایراداتی است که کاربران از مسابقه گرفته اند. یک نفر نوشته: «شرلوک نقش کلیدی و راهبردی نیست؛ همان سناریو نستراداموس خیلی بهتر بود،حتی سناریو جک هم که بنظرم آن هم ایرداتی داشت از شرلوک بهتر است.» دیگری عقیده دارد : «سناریوی شرلوک اصلا جالب نیست ؛ جک اسپارو عالی بود.»
طراحی لباس و دکور
از سناریو و کیفیت مسابقه که بگذریم دکور و طراحی لباس «پدرخوانده» هم انتقادات زیادی به همراه داشته است. برای نمونه این نظر را مرور می کنیم: « لباس بی معنی، دکور تیره و خفه، صندلی های چسبیده به هم… . حتی برای رای گیری هم دست شرکت کننده به صورت همدیگر می خورد!». یک کاربر با اشاره به وسعت دکور، انتقاد کرد که چرا بخش اعظمی از آن به گرداننده و شخصیت فرعی آنتونلا اختصاص دارد (بازیگر مسابقه که برای شرکت کنندگان قهوه می آورد) . دیگری گفته: «حتی من صدای نفس شرکت کننده ها را می شنوم، چه برسد به بغل دستی آن ها!» این هم یک کامنت دیگر: «فضای مسابقه خیلی بد است و حس خفگی به آدم دست می دهد.»
شرکت کنندگان ناشناخته
وجه مشترک انتقادات دیگر، به ناشناخته بودن شرکت کنندگان و همچنین کیفیت بد بازی اغلب آن ها برمی گردد. یک نفر که خیلی هم عصبانی! است نوشت: « آخه واقعا اینا کی هستن آوردن؟ اصلا بلد نیستند بازی کنند.» یک کاربر هم به افت ترکیب بازیگران اشاره کرده و معتقد است شرکت کنندگان فصل های قبل خیلی خوب بودند. این هم یک دیدگاه دیگر: «بهترین فصل، اول بود. همه چیز سرجا بود. نقش نوستراداموس عالی بود و به فضای بازی می خورد. اکثر بازکن ها خوب بودند.»
چند نفر هم کارگردان را خطاب قرار دادند؛ مثل این کاربر: «معمولا فصل اول حکم تست دارد که نقص برنامه شناخته می شود و در فصل های از بین می رود. منتها آقای ابوطالب توی فصل دوم و سوم دقیقا همین مواردی که مخاطب به آن ها انتقاد داشته را تکرار کرده است.» مخاطبی هم نوشته است: «ظاهرا ایرادهای پدرخوانده را همه می دانند؛ جز تیم تولید. این که فصل یک از نظر کامییز دیرباز، پربیننده ترین رئالیتی شو بود و حالا کار به این جا رسید، هم عجیب است. آقای ابوطالب عزیز مردم این برنامه را دوست دارند؛ خرابش نکیند.»
مقایسه
در این صفحه اینستاگرامی، صرفا صحبت از «پدرخوانده» نیست. بلکه خیلی ها دست به قیاس زدند و «شب های مافیا؛ زودیاک» را مسابقه جذاب تری دانسته اند. یک هوادار! با کنایه گفت: « دیگر حرفه ای ها پدرخوانده نگاه نمی کنند، زودیاک نگاه می کنند.» این هم یک کامنت دیگر: «زودیاک اگر کارت حرکت آخر داشته باشد، واقعا جذاب تر است.» دیگری هم زودیاک را برگرفته از شخصیت پرونده های جنایی فیلم ها دانسته که بعد از هر قتل برای پلیس نامه می نویسد. این اشاره ای است برای استاندارد بودن «شب های مافیا؛ زودیاک». ترکیب شرکت کننده ها، دکور، کیفیت بازی، اجرای محمد بحرانی و … از جمله مواردی است که به عنوان نقاط قوت «زودیاک» از سوی کاربران عنوان شد.