در این مطلب از آرتیها به یکی از پرکاربردترین هنرهای تجسمی میپردازیم. تصویرسازی یا تصویرگری یکی از زیرشاخههای هنرهای تجسمی است و به نوعی از اثر خلاقانهٔ تصویری گفته میشود که القاکنندهٔ تجسمی یک مفهوم یا روایت با فرم بصری است. این مفهوم و روایت میتواند داستان، شعر، مقالهای در روزنامه و کتاب و حتی تبلیغات تجاری، سرگرمیها و اشکال و فرمهای روی کالاها و لباسها باشد.
تصویرگری، نقاشی روایی است. راوی مجسّمِ متن؛ همراه یا بدون متن کاربرد دارد، و میتواند دنبالهدار، یا تک فریم باشد. تفاوت اصلی تصویرگری با نقاشی، هدفمند بودن آن برای کاربرد مشخص، در نظر گرفتن مخاطب و سفارشدهنده است و از این نظر مشابهات بسیاری با طراحی گرافیک دارد. از انواع تصویرگری میتوان نقاشیهای داخل کتابهای کودک و روی جلد کتابهای بزرگسال (و گاه داخلی برای متن- که در ایران، تصویرگری برای متن بزرگسال کمتر رایج است)، تصویرسازی علمی، نقاشیهای روی پوسترهای تبلیغاتی و اقلام تجاری، داستانهای مصور (کمیک استریپ)، و طراحیها و نقاشیهای داخل مجلات و روزنامهها را نام برد.
کاربرد تصویرسازی چیست؟
- امروزه از تصویرسازی در شاخههای مختلف بسیاری استفاده میشود. به طوری که از حوزههای آن میتوان به تصویرسازی مد، تصویرسازی فنی، تصویرسازی پزشکی، تصویرسازی روایت، تصویرسازی باستانشناسی، تصویرسازی گیاهشناسی، تصویرسازی علمی، هنر مفهومی، طراحی مفهومی و … اشاره کرد. به طور مثال در نشریات مختلف از تصویرسازیها در روزنامهها استفاده میکنند.
- همچنین از تصویرسازی در بخش تبلیغات بسیار استفاده میشود. تبلیغکنندهها از تصاویر مرتبط با هر چیزی که به دنبال تبلیغ آن هستند استفاده میکنند و آن را در پوسترها و بنرها جا میدهند. تصویرسازی به خصوص در تبلیغات بسیار موثر است زیرا مخاطبان با کمک تصاویر سریعتر میتوانند با مطلب آشنا شوند.
- از تصویرسازی در ادارات مختلف نیز استفاده میشود. پیامهای مورد نظر رییس سازمان به کمک این تصویرسازیها به کارمندان و یا ارباب رجوعها منتقل شود. به طور مثال از چنین تصویرسازیهایی در بیمارستانها بسیار استفاده میشود.
- یکی دیگر از موارد پراستفاده در زمینه تصویرسازی، تصویرسازی برای کتابهاست. کتابهای کودک و بزرگسال بسیاری وجود دارد که در آنها از تصویرهایی برای روشن کردن بخشی از داستان برای خوانندهها استفاده میشود. این عمل به خصوص در اکثر کتابهای کودک وجود دارد. زیرا کودکان یا سواد خواندن ندارند و یا به تازگی با خواندن و نوشتن آشنا شدهاند. به همین دلیل با استفاده از تصاویر به راحتی میتوانند کتابهای قصه خود را بخوانند و با داستانهای آنها آشنا شوند.
خصوصیات تصویرسازی خوب
۱- درست و مستند بودن یک عکس رنگی یک فرد را به شوق می آورد. از این رو یک عکس رنگی (مثل عکس یک منظره، چهره یا فضای معمولی که هر روز آن را مشاهده می کنیم) جذاب تر از یک طرح سیاه و سفید می باشد. طرح های رنگی انسان را با محیط بیشتر روبرو می کند و به اندازه یک عکس واقعی موثر هستند. علاوه بر آن، طرح ها به سبب نیروی خاطر انگیز بودن خود ، بیشتر در کتاب های کودکان ارایه می شوند. مانند برچسب ها که اساسی ترین مفهوم ها را به شکل نمادین، برجسته و ساده بیان می کند.
۲- زمانی که ایجاد کردن یک تصویر با علاقه و اهداف اطلاعاتی دقیق باشد، یک طرح رنگی می تواند از عکس اثربخش تر باشد. طرح ها بیشتر روی جزئیات تاکید بیشتری دارند و عنصرهای مهم را دقیق تر نشان می دهند، حتی اگر سیاه و سفید یا تشکیل شده از چند خط ساده باشند. گاهی وقت ها تصورات مفهوم و اطلاعات یک طرح برای یک شخص آسان تر است فهمیدن یک عکس است.
۳- تصاویر باید واضح باشند. تصاویر باید دقیق باشند و به پیچیدگی ها بیافزاید. از این رو طرح ها از عکس ها موثرترند.
انواع تصویرسازی
تصویر سازی به دو صورت سنتی و مدرن می باشد. در سنتی هنرمندان از ابزارهایی شامل چوب تراشی، حکاکی فلز، با مداد و زغال می باشد. در تصویرسازی مدرن نیز هنرمندان با دستگاه و سیستم های رایانه ای تصویر سازی، کار طراحی تصویر را انجام میدهند . این نوع از تصویر سازی نیز به دو دسته تصویرسازی مدرن دیجیتال و تصویرسازی وکتور تقسیم بندی خواهد شد.
تفاوت تصویرسازی با نقاشی
تفاوت اصلی تصویرگری با نقاشی، هدفمند بودن آن برای کاربرد مشخص و در نظر گرفتن مخاطب و سفارش دهنده است که از این نظر مشابهات بسیاری با طراحی گرافیک دارد. این وجه سفارش دهندگی در تصویرسازی، از قدیم الایام معمول بوده به طوریکه اغلب آثار تصویرسازی سفارش دهنده داشته است. مثلا سزار یا قیصر به یاد پیروزی ها و جنگاوری های خود یادبودی به صورت نقش برجسته سفارش می دادند. آنها می خواستند با تصویرسازی، قدرت و حاکمیت خود را به نمایش گذارند.
آنچه که هنرمند نقاش را از تصویرگر یا تصویرساز متمایز می کند، آن است که نقاش اغلب تابع حس درونی خود است و اثری هنری به صورت مستقل خلق می کند. حال آنکه تصویرگر غالبا نمی تواند تابع حس درونی خود باشد . علاوه بر این موضوع، به او سفارش داده می شود ولی نقاش اغلب خود به خلق آثار بدون سفارش می پردازد. یعنی بدون آنکه کسی به او سفارش داده باشد به تولید اثر می پردازد.
تصویرسازی هنر و فنی مستقل از دیگر هنرهاست و در عین حال، تصویرگر باید همواره از دانش روانشناسی، تعلیم و تربیت، آداب و سنن اقوام گوناگون، آیین و مراسم مذهبی، پوشاک اقوام، معماری، طراحی حیوانات و دیگر فنون و دانش هنری بهره مند باشد. تصویرگر همواره در قبال مخاطب، ناشر، نویسنده و استقلال و نوع نگرش فردی خود مسئول و پاسخگوست. این عوامل کم و بیش این حرفه را دشوار کرده است.
جمع بندی
در مرحله اول باید بدانید که تصویر چیست؟ برای پاسخ به این سوال شما باید بگوییم که تصویر کلمه ای است که از گذشته های بسیار دور، با هدف برقراری ارتباط خودش را به همه نشان داد و کاربرد بسیار زیادی تا به امروز داشته است.
پس از این ها به معرفی تصویرسازی می پردازیم، درواقع تصویرسازی هنری می باشد که هنرمندان با استفاده از به تصویر کشیده متون، پیامی را به شکل مختصر و مهم تر از همه موثر و تاثیرگذار به دست مخاطب می رساند.