به نقل از آرتیها حامد بهداد بارها در نقش‌های مختلف قدرت بازیگری‌اش را ثابت کرده است. اما در «پیر پسر» به قدری درست و دقیق با نقش یکی شد که می‌توان آن را فراتر از سایر نقش‌آفرینی‌هایش به حساب آورد. در فیلم «پیر پسر» به کارگردانی اکتای براهنی، شخصیت‌ها اهمیت ویژه‌ای دارند. هریک از آنها را می‌توان نماینده طیفی از جامعه معرفی کرد و بازتاب زندگی در محیطی ناآرام همراه با محدودیت، ترس، بی‌معنایی و پوچی را در وجوه مختلف آن دید.
در این فیلم غلام باستانی و علی پدر و پسری هستند که به لحاظ اخلاقی در دو سر یک طیف قرار می‌گیرند.
کاراکتر
علی، نماینده خیر، مهربانی و صلح است و با رنجی دائمی در خانه‌ای که هیچ ردی از مهربانی و عاطفه در آن نیست زندگی می‌کند. از کودکی شاهد خشونت‌های پدر بوده و همواره آرزوی مرگ او را داشته اما هرگز برای بیرون آمدن از این موقعیت سیاه، کاری انجام نداده است. او فردی کتاب‌خوان و اهل تعقل است اما هم در خانواده و هم در جامعه مدام سرکوب شده و قدرت بروز خودش را از دست داده است. پدر و برادر از مهربانی‌اش سوءاستفاده می‌کنند و حتی در محیط کارش هم به او اجازه رشد و پیشرفت نمی‌دهند.
علی وقتی با رعنا مواجه می‌شود، با وجود تمام علاقه‌ای که به او دارد، نمی‌تواند قدمی بردارد. حتی وقتی در نزدیک‌ترین شرایط به او قرار می‌گیرد، باز هم توان بروز احساساتش را ندارد. علی در جایگاه برادر، حمایتگر است و راز مهم پدر را سال‌ها از برادر پنهان کرده تا آسیبی به او نرساند. با این حال خشمی همیشگی از پدر در او وجود دارد و این تنفر در وجودش ریشه دوانده است. خشمی که مدام بزرگ و بزرگتر می‌شود و نهایتا او را علیه پدر می‌شوراند.
بازی
بخش مهمی از جذابیت کاراکتر علی، به شناخت دقیق حامد بهداد از جزئیات این شخصیت برمی‌گردد. او برای جان بخشیدن به این نقش، کم‌حرف و درون‌گراست و بیشتر با نگاه و سکوت، معنای مدنظرش را منتقل می‌کند. در خیلی از مواقع اعتمادبنفس صحبت ندارد و سکوت را ترجیح می‌دهد. در قالب کاراکتر علی، شمایلی از مردی مهربان و صلح‌طلب را پیش رویمان می‌گذارد اما خوبی و مهربانی‌اش اغراق‌شده نیست و به نظر می‌رسد واکنشی از سر خستگی و بی‌تفاوتی باشد. برخی مواقع مقابل ظلم می‌ایستد یا رک‌وراست نظر واقعی‌اش را می‌گوید اما حتی در این شرایط هم اعتراضش تاثیری ندارد و کاری از پیش نمی‌برد.
بهداد توانست این فرورفتگی در خود و ناتوانی از پاره کردن پیله را با تمام جزئیات رفتاری‌اش نشان دهد. او سربه‌زیر است و حتی شوخ‌طبعی و زندگی شاد را از یاد برده است. حتی در زندگی شخصی‌اش معذب است و میل به فرار دارد. زندگی زیر سایه ظلم، توان مبارزه و واکنش سریع را از او گرفته است. در سکانس نهایی فیلم، وقتی با نهایت خشم مقابل پدر می‌ایستد باز هم نمی‌تواند مثل یک انسان سالم مبارزه کند. دستپاچگی و عدم اعتمادبنفس در وجودش است. تک‌تک ویژگی‌های شخصیتی علی که در خانواده‌ای اینچنینیست در بازی حامد بهداد قابل مشاهده است.
گریم
علی هم در ظاهر و هم رفتار، پسری ساده است. پیش از اینکه او را بشناسیم، با موهای کوتاهی که به یک طرف شانه می‌زند و ته‌ریش روی صورتش و همچنین لباس‌های معمولی که به تن می‌کند می‌توانیم سادگی را در ظاهر او دریابیم. شیطنتی که در چهره برادرش رضا وجود دارد، در او نیست. حتی انتخاب لباس‌هایش هم با برادر و پدر متفاوت است. همیشه چه در محیط داخل خانه، چه سر کار یا قرار عاشقانه، تی‌شرت، پیرهن مردانه و کت‌وشلوار سیاه به تن دارد و ردی از حزنی همیشگی در چهره‌اش هویداست.
«پیر پسر» به کارگردانی اکتای براهنی با بازی حامد بهداد، حسن پورشیرازی، لیلا حاتمی، محمد ولی‌زادگان، محمدرضا داوودنژاد و … از ۲۱ خرداد روی پرده سینماهاست.