به نقل از آرتیها «وحشی» به کارگردانی هومن سیدی، یکی از مهمترین سریالهای چندوقت اخیر شبکه نمایش خانگی است. سریالی هشت قسمتی که با بازی جواد عزتی و نگار جواهریان، با استقبال بسیار زیادی روبهرو شده است. «وحشی» برداشتی آزاد از پرونده واقعی یک زندانی به نام علیاشرف پروانه است؛ تنها زندانی که پس از انقلاب موفق به فرار شد. سیدی در مصاحبه جدیدش اعلام کرده این سریال در چهار فصل تولید میشود و تازه از فصل سوم به ماجرای فرار داوود از زندان میپردازد.
هومن سیدی در مصاحبه جدیدش به نکات مهمی درباره سریال «وحشی» و کاراکتر داوود اشاره کرده است. بخشهایی از این مصاحبه منتشر را مرور میکنیم.

ماجرای کلی سریال وحشی
یکی از دوستانم این ماجرا را برام تعریف کرد و شش ماه بعدش دست به کار نوشتنش شدم. چیزی که دوستم تعریف کرد خطی کلی از ماجرا و اطلاعاتش در حد فضای مجازی بود و جزئیاتش را نمیدانستم. مهمترین نکتهاش این بود که شنیدم علیاشرف تنها کسی است که بعد از انقلاب توانست از زندان فرار کند. این برایم خیلی موضوع جالبی بود. شروع کردم به نوشتن و البته موضوع فرار در فصلهای سه و چهار اتفاق میافتد. مقدمه و بسترش در فصلهای یک و دو است.

جرقه اولیه زمانی در ذهن من زده شد که فکر کردم فرار این آدم موضوع پیچیده و حتی اگزوتیکی است که میشود یک روایت ایرانی از آن ساخت. خود موضوع فرار از زندان هم جالب است ولی حس و حال ایرانی در آن از کار در نمیآید چون فرار از زندان در ایران بعد از انقلاب پیش نیامده اما قصه اشرف ریشههای واقعی دارد. موقع نوشتن متوجه شدم که اتفاقا موضوع فرار این آدم برای من در درجههای بعدی قرار گرفت و احساس کردم بیشتر دوست دارم بگویم چهگونه این اتفاق برایش میافتد.

برداشت شخصی هومن سیدی از سریال وحشی
هیچ کس نمیتوانست با قطعیت راجع به این موضوع نظری بدهد که او قصدش از سوار کردن بچهها چی بوده. باید منابعی پیدا میکردم که به واقعیت نزدیک باشند. خیلی سربسته بگویم که این منابع لااقل در دسترس من قرار نمیگرفت یا اگر هم میگرفت بیشتر منابع رسمی بودند. به همین دلیل تصمیم گرفتم فقط برداشت خودم را از این داستان بنویسم. در تیتراژ اول سریال هم نوشتم که این برداشت ما از واقعیت است، واقعیت مطلق نیست.
این را برای کسانی میگویم که میگویند در داستان واقعی فلان اتفاق آن جوری افتاده و چرا در سریال این جوری شده؟ ما نه مستند ساختیم نه ادعایش را داریم. نوشتهایم برداشتی آزاد از یک اتفاق واقعی. شاید فقط سی درصد از داستان واقعی و بقیهاش تخیل نویسنده است که تلاش شد موشکافانه به شکلگیری موقعیت بحرانی یک آدم پرداخته شود. برای همین موضوع فرار او، خلافکاریاش و اتفاقاتی که میافتد، میرود در لایههای رویی جهت جذب و لذت مخاطب، اما بحث دیگر موضوع اجتماع است و بحث انسانی این آدم است که تلاش کردم بیشتر روی این بعد تمرکز کنم.
