به نقل از آرتیها رسول صدر عاملی که از ساخت آخرین اثر سینماییاش ۶ سال میگذرد ، قصد دارد با سرمایه گذاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان فیلم جدید خود که اقتباسی است از کتاب «زیبا صدایم کن» را جلوی دوربین ببرد.
بیوگرافی کوتاه از رسول صدر عاملی :
صدر عاملی در سال ۱۳۳۳ در اصفهان متولد شد. پدرش سید فخرالدین صدرعاملی (۱۳۱۴–۱۳۹۰)، روحانی و از خاندان صدر عاملی بود. او که از از نزدیکان موسی صدر بود به همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و پس از انقلاب مناصبی چون نماینده ولی فقیه و مسؤول عقیدتی سیاسی شهربانی تهران، نماینده ولی فقیه و مسؤول عقیدتی سیاسی آگاهی تهران، نماینده ولی فقیه و مسؤول عقیدتی سیاسی امور مالی ناجا را برعهده داشت و از اعضای جامعه روحانیت مبارز بود.
صدر عاملی، که فعالیت فرهنگی و اجتماعی خود را از هفدهسالگی با خبرنگاری آغاز نمود، در زمان تحصیلش در مونت پلیه ی فرانسه به اصلیترین گزارشگر بینالمللی اخبار مربوط به اقامت سید روحالله خمینی در نوفل لوشاتو تبدیل شد و در پرواز انقلاب تنها گزارش مستند تصویری و تنها مصاحبهٔ روحالله خمینی را ثبت نمود.

وی تا سال ۱۳۵۹ به عنوان گزارشگر، قصهنویس، دبیر سرویس حوادث و سپس دبیر سرویس پارلمانی همکاری داشت. وی در زمان جنگ تحمیلی نیز به ساختن مستند جنگ با علی مزینانی پرداخت. در زمان جنگ به دلیل کشته شدن برادرش مجبور به بازگشت به ایران شد.
هرچند صدر عاملی کارهای مستند و تجربی مختلفی را در کارنامهٔ خود داشت، اما فعالیت حرفهای خود در سینما را با تهیهکنندگی فیلم خونبارش (۱۳۵۹) به عنوان اولین پروژهٔ سینمایی پس از انقلاب آغاز کرد و دو سال بعد، اولین فیلم خود در جایگاه کارگردان را بانام رهایی (۱۳۶۱) ساخت.
او میلاد فیلم را که نخستین شرکت ایرانی تولید و توزیع فیلم سینمایی پس از انقلاب اسلامی بهشمار میرود، در سال ۱۳۵۸ تأسیس کرد و با تلاش خود در طول بیش از سه دهه توانست نقشی استثنائی در حمایت از سینمای بخش خصوصی ایران ایفا نماید. رسول صدرعاملی در سال ۱۳۸۴ با همکاری چند تن دیگر، مؤسسه بینالمللی فیلمیران را تأسیس کرد که هماکنون بزرگترین توزیع کننده فیلم در کشور است و در سالهای اخیر همواره بیش از ۷۰٪ تولیدات سینمای ایران توسط این مؤسسه پخش شدهاست.

و اما بازگشت رسول صدر عاملی به سینما بعد از یک توقف طولانی :
رسول صدر عاملی بعد از کارگردانی فیلم سینمایی « سال دوم دانشکده من» در سال ۱۳۹۶، فعالیت خود را در عرصه تهیهکندگی ادامه داد که حاصل آن تهیه سه فیلم «سونامی»، «شنای پروانه» و«حنگل پرتقال» بود. او حالا بعد از گذشت ۶ سال قصد دارد با سرمایهگذاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان فیلم جدید خود را جلوی دوربین ببرد.
این فیلم یک اثر اقتباسی است که قرار است بر اساس کتاب «زیبا صدایم کن» به قلم «فرهاد حسنزاده» تولید شود. صدر عاملی پیش از این ، ساخت فیلم اقتباسی را با کارگردانی پروژه سینمایی «دیشب باباتو دیدم آیدا» تجربه کرده بود. او این فیلم با نگاهی به قصه «بابای نورا» نوشته مرجان شیرمحمدی ساخت.
رسول صدرعاملی برای تولید فیلم جدید خود قرار است از کتاب «زیبا صدایم کن» نوشته فرهاد حسنزاده از تولیدات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، اقتباس داشته باشد. این پروژه قرار بود در طرح سینمای اقتباسی مدیریت پیشین بنیاد فارابی در این بنیاد تولید شود.
آخرین فیلمی که صدرعاملی کارگردانی کرده و اکران شده، «سال دوم دانشکده من» است. او سال گذشته به عنوان تهیهکننده فیلم «جنگل پرتقال» را ساخت که فقط در جشنواره فیلم فجر رونمایی شد. حامد علامتی مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با رسول صدرعاملی کارگردان و تهیه کننده سینما درباره تولیدات آینده سینمایی کانون گفتگو کرد.
صدرعاملی در ابتدای این نشست گفت: بسیار خوشحالم که فرصتی فراهم شد تا بتوانم با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همکاری داشته باشم. من این کتاب را خواندم و بسیار آن را دوست داشتم و از آنجایی که همواره در آثارم به سمت هویتبخشی پیش رفتهام فکر میکنم این قصه نیز این قابلیت را داراست و میتوان در این زمینه از آن استفاده کرد.

کارگردان «دختری با کفشهای کتانی» همچنین بیان کرد: شهرداری تهران به دنبال این است که خیابان ولیعصر (عج) را در ردیف خیابانهای شاخص جهان معرفی کند، چرا که یکی از شاهراههای اصلی جنوب به شمال تهران است. قصه ما نیز از میدان راهآهن آغاز میشود و در یک صبح تا شب به تجریش میرسد. بنابراین از بعد معرفی شهر تهران نیز میتواند نقش مهمی داشته باشد. با توجه به شرایط امروز این داستان امکان خوبی را برای ما فراهم میکند تا به رابطه پدر و دختر، خانواده ایرانی و تلاش برای با هم بودن بپردازیم.
صدرعاملی در ادامه صحبتهای خود افزود: امروز همه به شدت به دنبال تولید آثار کودک و نوجوان هستند اما کانون پرورش فکری، یک نشان جهانی است و وقتی نامش پای کار میآید همه به احترام آن میایستند. بنابراین با علم به همه این موارد من در این زمینه گام برداشتهام.

کارگردان «من ترانه ۱۵ سال دارم» ادامه داد: من کاری که برایم مسئله است و میتوانم انجام دهم را تولید میکنم. سالی هزاران فیلم در جهان تولید میشود، اما من همیشه فکر میکنم و از خودم سوال میپرسم که آیا جای خالی این موضوع احساس میشود؟ و چرا باید این اثر تولید شود؟ وقتی به درک آن رسیدم اقدام به ساخت آن میکنم. فیلمنامهای که من از این کتاب نوشتم مربوط به دو سال پیش است و با توجه به اتفاقهایی که رخ داده است، باید آن را بازنویسی مجدد کنم. مهم برای ما رابطه نجاتبخش پدر و دختر در این فیلم است.
حامد علامتی مدیرعامل کانون نیز در ادامه اظهار کرد: این برای کانون افتخاری است که بتواند با هنرمندانی چون شما که خاک سینما را خوردهاند و صاحب کرسی در سینما هستند همکاری داشته باشد. اینکه امروز به این نقطه رسیدهاید که این کار را با همراهی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان پیش ببرید مایه خرسندی است.
علامتی ادامه داد: تمام سرمایه کانون پرورش فکری آثار فاخرش است و خانوادهها و مردم وقتی نشان کانون را میبینند اثر را ندیده تایید میکنند. بهخصوص نسل دهه ۵۰ و ۶۰ که نوجوانیشان در کانون بوده، بنابراین هدف اصلی ما در کانون تولید آثار فاخر است.
او همچنین گفت: نگاه ما در حوزه سینما از یک سو به سمت سرمایهگذاری معنوی است، از این جهت که از کنار فیلم تولید شده باید یا مسئلهای را حل کنیم و یا جامعه را نسبت به آن مسئله حساس کنیم و از سوی دیگر سرمایهگذاری مادی است و اینکه فیلم فروش خوبی داشته باشد و بتوانیم اتفاقی را در این عرصه رقم بزنیم. در پایان اینکه ما در فضای تعلیم و تربیت نیز هستیم و پایه کار ما آموزش است. یعنی هر اثری که تولید میکنیم باید این نگاه را با خود به همراه داشته باشد.
مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در پایان گفت: هر چقدر سینماگرانی چون شما در کانون رفت و آمد داشته باشند، قطعاً کانون به سمت رشد و شکوفایی پیش خواهد رفت.
