به نقل از آرتیها قدرت‌الله ایزدی با نقش عموجلال، یکی از قدرتمندترین ستون‌های سریال «مگه تموم عمر چند تا بهاره؟» است؛ بازیگر محبوب اصفهانی که دهه هفتاد با مجموعه نمایش‌های «تئاتر در صحنه» توجه‌های زیادی را جلب کرد و به شهرت رسید. او در این سریال با هدایت سروش صحت، بازی متفاوتی از خودش به نمایش گذاشت.
قدرت‌الله ایزدی (رشید) در سریال «شمعدونی»
قدرت‌الله ایزدی، بازیگر مشهور اصفهانی فعالیت بازیگری‌اش را از دهه شصت شروع کرد اما با مجموعه نمایش‌های «تئاتر در صحنه» شبکه تهران با نام رشید شناخته شد و همراه زوج همیشگی‌اش «ممد» با بازی محمدرضا نریمانی، خاطرات خوشی را در ذهن مخاطبان به جا گذاشت.
یکی از نکات جالب این شخصیت، انتخاب نام رشید برای او بود. ایزدی گفته که این نام را به خاطر تضاد با جثه‌اش انتخاب کرده. حالا سالیان سال است همه او را با همین نام می‌شناسند.
قدرت‌الله ایزدی بعد از تئاتر در صحنه در سریال‌ها و فیلم‌های زیادی بازی کرد اما تا پیش از نقش عموجلال در سریال «مگه تموم ع عمر چند تا بهاره؟» کماکان اوج شهرتش با همان «تئاتر در صحنه» بود.
همکاری ایزدی با صحت اولین بار در سریال «شمعدونی» رقم خورد. صحت در آن سریال ایزدی را برای نقش رئیس هوشنگ انتخاب کرده. صحت نام «جلال» را برای او در نظر گرفت. نامی که باز هم اشاره به بلندی و عظمت دارد. جلال در قدرت‌الله ایزدی حضور پررنگی نداشت اما باعث شد مخاطبان با جلوه دیگری از بازی او روبه‌رو شوند.
نقش عمو جلال در سریال «مگه تموم عمر چند تا بهاره؟»
بازی قدرت‌الله ایزدی در «مگه تموم عمر چند تا بهاره؟» اما اتفاق ویژه‌ای در کارنامه این بازیگر به حساب می‌آید. او که تمام این سال‌ها با نام «رشید» در ذهن‌ها مانده بود. حالا با نقش «جلال» از چارچوب همیشگی نقش‌هایش فاصله گرفته و بازی جدیدی از خود به نمایش گذاشته است.
ایزدی در مصاحبه‌ای گفته که صحت از او خواسته برای رسیدن به نقش «جلال» باید «رشید» را به طور کامل فراموش کند. از نو در قالبی جدید بازی کند و دقیقا همین هم شد. جلال در جایگاه پدر، عمو، پسر و مرد میانسال عاشق‌پیشه بسیار خوش درخشید. لهجه اصفهانی او رنگ‌ولعاب جذابی به سریال داد.
در قسمت بیست‌ویکم سریال «مگه تموم عمر چند تا بهاره؟» عموجلال برای رفتن به خواستگاری حاضر می‌شود. او مقابل آینه می‌ایستد و فکر می‌کند که زمانی به بازی در تئاتر علاقه داشته. او در خیالش با گریم متفاوت هملت روی صحنه تئاتر می‌رود و سکانس جذاب این قسمت را رقم می‌زند. هملت با لهجه اصفهانی صحبت می‌کند، مدام دیالوگ‌‌ها فراموشش می‌شوند و از مردم عذر می‌خواهد. پشت‌سرهم می‌رود پشت‌صحنه می‌پرسد و باز وقتی برمی‌گردد دیالوگ بعدی یادش می‌رود.
اینجاست که ساختار نمایش را بهم می‌زند و یک شمشیر می‌دهد دست افولیا تا با او مبارزه کند. وقتی به او می‌گویند هملت عاشق افولیاست و با او نمی‌جنگد، استراتژی‌اش را تغییر می‌دهد. او از نوازنده‌ها می‌خواهد بنوازند و آن‌وقت با لباس و گریم و شمشیر هملت شروع می‌کند به رقصیدن. بعد زمزمه می‌کند تئاتر «دریاچه قو» را دیده که وسطش همه می‌رقصیدند. به نظرش اشکالی ندارد که در هملت هم برقصد.
«مگه تموم عمر چند تا بهاره؟» به کارگردانی سروش صحت، پنجشنبه‌ها در پلتفرم‌های فیلیمو و نماوا منتشر می‌شود.