به نقل از آرتیها قسمت اول سریال «داریوش» به نویسندگی و کارگردانی هادی حجازی‌فر امروز چهارشنبه ۲۷ تیر در پلتفرم فیلم‌نت منتشر شد. «داریوش» در همین نقطه شروع توانست توجه مخاطبان شبکه نمایش خانگی را جلب کند. نگاهی داریم به نقاط قوت این سریال در نقطه شروع.
هادی حجازی‌فر حدود دو سال بعد از درخشش در نقش نعیم سریال «پوست شیر» به کارگردانی جمشید محمودی، امروز در اولین قسمت سریال «داریوش» موفق شد با ایفای نقش داریوش بار دیگر مخاطبان را سر ذوق آورد. فضای «داریوش» تا حدودی یادآور حال‌وهوای «پوست شیر» است.
کارگردان
هادی حجازی‌فر دو سال پیش با ساخت فیلم-سریال «عاشورا» عیارش را در کارگردانی نشان داد. او برای به تصویر کشیدن زندگی شهید مهدی باکری، از چارچوب همیشگی آثار مرتبط با زندگی شهدا بیرون آمد. حجازی‌فر اثری خلق کرد که هم ویژگی‌ها و وجوه مختلف زندگی این شخصیت را بدون اغراق به تصویر می‌کشید و هم به لحاظ فضاسازی و انتقال احساسات موفق بود.
«داریوش» دومین تجربه کارگردانی حجازی‌فر است؛ سریالی که از همین نقطه شروع قلاب خودش را به مخاطبانش گیر انداخته و تمایل زیادی در آنها برای دنبال کردن قسمت‌های بعدی ایجاد کرده است. در قسمت اول شخصیت‌ها به‌دستی معرفی می‌شوند و اطلاعاتی درباره گذشته آنها در اختیار مخاطبان قرار می‌گیرد. تعقیب‌وگریزها کاملا منطقی پیش می‌روند و در پایان این قسمت ابهامی درباره هیچ مسئله‌ای باقی نمی‌ماند.
خلاصه داستان و بازیگران سریال «داریوش»
یکی از مهمترین نقاط قوت سریال «داریوش» در قسمت ابتدایی، فیلمنامه آن است. هادی حجازی‌فر اولین‌بار با نگارش فیلمنامه «آتابای» به کارگردانی نیکی کریمی توانست توانمندی‌اش را در نگارش فیلمنامه یک اثر به اثبات رساند. در آن فیلم با مردی تنها به نام کاظم مواجه بودیم که سایه سنگین گذشته دست از سرش برنمی‌داشت. او سایه خشم و بغضی قدیمی را با خود حمل می‌کرد و نمی‌توانست رابطه عاطفی درستی با دیگران برقرار کند. در سریال «داریوش» هم با شخصیتی تنها مواجهیم که عنصر ترس باعث شده نتواند قدمی به جلو بردارد. یازده سال خودش را از زندگی عادی محروم کرده و حتی در مراسم خاکسپاری همسرش هم شرکت نکرده است.
حالا هم پس از سال‌ها زندگی‌اش تحت‌تاثیر همان ترس قدیمی است. حجازی‌فر داریوش را به عنوان یک شخصیت پیچیده معرفی می‌کند؛ شخصیتی دوست‌داشتنی با یک سری عادات عجیب که باعث می‌شود نتوانیم کامل به او اعتماد کنیم. در نقطه شروع سریال، با مشقت‌های داریوش برای بازگشت و ترس‌هایش آشنا می‌شویم و رفته‌رفته می‌پذیریم که شک او به دشمنان قدیمی‌اش واقعی است. این بحران مدام جدی‌تر می‌شود و پای شخصیت‌های جدیدتری به میان می‌آید. هرچه جلوتر می‌رویم تنهایی داریوش را بیشتر درک می‌کنیم.
هادی حجازی‌فر، سحر دولتشاهی، ژیلا شاهی، مهرداد صدیقیان، عباس جمشیدی‌فر، رامین راستاد، محسن قصابیان، امیر نوروزی و رایان سرلک بازیگران این سریال هستند.
کاراکتر
حجازی‌فر این‌بار هم خودش ایفاگر شخصیت اصلی شده و با توجه به حال‌وهوای سریال، انتخاب بسیار هوشمندانه‌ای است. درست است که خیلی‌ها شخصیت داریوش را با نعیم «پوست شیر» مقایسه کرده و آنها را تا حدی در یک ردیف قرار داده‌اند اما با وجود شباهت‌هایی که در داستان وجود دارد، جنس شخصیت‌های داریوش و نعیم کاملا از هم جداست. نعیم مردی عصیانگر بود که سری نترس داشت و برای به دست آوردن دخترش به تنهایی لباس رزم به تن می‌کرد، مقابل قانون می‌ایستاد و با همه می‌جنگید.
داریوش اما درست در نقطه مقابل او قرار می‌گیرد. مردی ترسو است که به خاطر ترس حاضر می‌شود حتی خانواده‌اش را هم از دست بدهد. درواقع داریوش از هر لحاظ شخصیتی متفاوت با نعیم است. حجازی‌فر هم این تفاوت را به‌خوبی نمایان می‌کند. حجازی‌فر در انتخاب سایر بازیگران هم سعی کرده جدای از بحث قدرت بازیگری، دست روی بازیگرانی بگذارد که در وهله اول با فضای سریال همخوانی داشته باشند.
موسیقی
زمانی که اولین تیزر سریال «داریوش» منتشر شد، بخشی از موسیقی «یاور همیشه مومن» با صدای داریوش اقبالی در آن پخش شد. خیلی‌ها گمان می‌کردند مثل پوست شیر، عنوان این فیلم هم از همین موسیقی است. با وجود استقبال فراوانی که از آن، حواشی زیادی هم پیرامون استفاده از این قطعه شکل گرفت و به جایی رسید که در قسمت ابتدایی دیگر خبری از این آهنگ محبوب نیست. با این حال موسیقی متن سریال با حال‌وهوای آن هم همخوانی دارد. بخصوص اینکه روی سنگ قبر همسر داریوش هم دو بیت اول وجود داشت.