به نقل از آرتیها بعد از پخش قسمتهای اخیر سریال «تاسیان»، گمانهزنیهای مختلفی درباره پایان این سریال و سرنوشت شخصیتها منتشر شده است. بعضیها معتقدند در نهایت امیر با حماقتهایش سر همه را به باد میدهد. بعضی دیگر از مرموز بودن شخصیت سعید و اقداماتی که از این به بعد سریال انجام خواهد داد صحبت به میان میآورند. یکی از جالبترین گمانهزنیها، ارتباط این سریال با داستان «موبیدیک» هرمان ملویل است. اینکه اصل و اساس سریال براساس ماجرای اسماعیل و ناخدا اهب پیش رفت و پایانی مشابه آن خواهد داشت.

تحلیل تاسیان از الگوی یک رمان مشهور
یک روانشناس بالینی به نام سجاد پیروی در صفحه اینستاگرامش تحلیلی جالب از فضای سریال «تاسیان» ارائه کرد. او آن را اثری براساس الگوی «موبیدیک» معرفی کرده است.
در یکی از قسمتهای «تاسیان»، امیر توضیح میدهد که شب امتحان به جای درس خواندن نشسته و تا صبح «موبیدیک» خوانده است. این روانشناس معتقد است آمدن نام «موبیدیک» در این سریال اتفاقی نیست. شاید بتوان مجموعه شرایط را با توجه به وقایع این داستان تحلیل کرد.
طبق این تحلیل، شخصیت امیر براساس الگوی اسماعیل شکل گرفت؛ جوانی که از روزمرگی خسته است و با یک کشتی به شکار نهنگ میرود. درست مثل امیر که دل به دریا میزند و میخواهد شکاری مثل شیرین را به دست بیاورد.

با توجه به این الگو، سعید هم به ناخدا اهب شباهت پیدا میکند؛ ناخدایی که در نبرد با نهنگی به نام موبیدیک پایش را از دست داده و حالا با پایی از جنس عاج زندگی میکند. ناخدا از موبیدیک کینه کرده و میخواهد فقط این نهنگ سفید را شکار کند تا انتقام بگیرد و در این راه از اسماعیل هم استفاده میکند. درست مثل سعید که از نجات کینه به دل گرفت و میخواهد انتقام بگیرد. در این مسیر از امیر و عشق او به شیرین هم استفاده میکند.
نکته مهم اینکه در پایان «موبیدیک» همه جز اسماعیل میمیرند. او اینطور تحلیل کرده است که اگر سریال طبق ماجراهای این رمان پیش برود به احتمال زیاد در نقطه پایانی آن، جز امیر همه به نابودی خواهند رفت. البته خودش هم در پایان تاکید کرده است که هنوز نمیشود خیلی دقیق راجع به آن نظر داد.
این یک تحلیل جالب درباره سریال «تاسیان» است و شاید یکی از انواع و اقسام گمانهزنیها. باید منتظر باشیم و ببینیم ماجراها واقعا به چه سمتی خواهد رفت.

رمان موبی دیک
موبی دیک یا نهنگ بحر (Moby Dick یا The Whale) رمان مشهوری از هرمان ملویل نویسنده آمریکایی است که در سال ۱۸۵۱ در دوران رنسانس آمریکایی، منتشر شد. کتاب تا زمان مرگ نویسندهٔ آن در سال ۱۸۹۱ یک شکست تجاری بود امّا در قرن بیستم به عنوان یکی از بهترین رمانهای آمریکایی شهرت یافت. ویلیام فاکنر اعتراف میکند که آرزویش این بوده که این کتاب نوشتهٔ او میبود. «اسماعیل خطابم کنید (Call me Ishmael)» در میان ادبیات جهان معروفترین عبارت آغازکنندهٔ رمان است.
این کتاب در فهرست صد کتاب برتر تاریخ به انتخاب گاردین قرار گرفت و دیاچ لارنس آن را یکی از شگفتآورترین کتابهای دنیا و بهترین کتاب در مورد دریا خواندهاست. این کتاب یک سال و نیم طول کشیدهاست تا به رشتهٔ تحریر دربیاید و تجربیات شخصی ملویل در دریا را تصویر میکند. ادبیات الهام بخش او ویلیام شکسپیر و انجیل بودهاست. توصیفهای جزئی و واقعگرایانهٔ ملویل از شکار نهنگ و خارج کردن روغن از آن، به آن صورت است که میتوان حضور در کشتی میان خدمه با فرهنگهای مختلف را حس کرد که با کاوش در پایگاه اجتماعی، خیر و شر و وجود خدا مخلوط گشتهاست. در هنگام حیات ملویل تنها ۳۲۰۰ نسخه از رمان به فروش رسید.
