به نقل از آرتیها سریال «تاسیان» ساختهی تینا پاکروان، یکی از آثار بحثبرانگیز و در عین حال پُربینندهی پلتفرمهای داخلی در سال ۱۴۰۴ بود. بعد از انتشار قسمت پایانی «تاسیان»، کامنتهای بسیار زیادی در شبکههای اجتماعی پیرامون آن منتشر شد. در این گزارش نگاهی داریم به مهمترین کامنتها درباره این سریال.

ابهام
عدهاز مخاطبان سریال بعد از انتشار قسمت آخر، به سوالات و ابهاماتی در سریال اشاره کردهاند که بیپاسخ باقی مانده است. بعضیها نوشتهاند که عاقبت شخصیت رجبزاده برایشان نامفهوم مانده و از اینکه نامه سعید هیچگاه به شیرین نرسیده است ابراز ناراحتی کردهاند. درحالیکه خواندن نامه میتوانست وضعیت را تغییر دهد اما حالا کوچکترین تاثیری در روند سریال نگذاشته. برخی مخاطبان هم معتقدند سریال روندی کند داشته و نهایتا در قسمت پایانی ریتم وقایع به طرز عجیبی تند شده است.

بازی خوب بازیگران
اما بخش مهمی از نظریاتی که در شبکهی نمایشِ خانگی بیان شد، تمجید از بازیِ بازیگران بهخصوص بابک حمیدیان، صابر ابر و مهسا حجازی بود و بیشترین تحسین را از آن خود کرد: «بازی بابک حمیدیان ترکوند.» و دیگری نوشته است: «همه عالی بودن، صابر… پانتهآ… حمیدیان»
عدهای تاکید کردهاند که اگر کاراکتر جمشید نجات با بازی بابک حمیدیان در سریال نبود، اصلا ارزش نگاه کردن نداشت و خیلیها هم نقشآفرینی صابر ابر را در قامت یک رفیق واقعی ستودهاند.

سرانجام شخصیتها
عدهای از کاربرانِ شبکههای اجتماعی پایانِ این سریال را جسورانه دانستند و گروهی دیگر آن را بیش از آنچه باید غمانگیز توصیف کردند. اما بیشترین حجم نظرها نسبت به این سریال، درباره اعتراض به سرانجام شخصیتها است. بعضی کاربران از مرگ شیرین و سرنوشت مبهم امیر مغموم به نظر میرسند. یکی از آنها نوشته است: «شیرین الکی مرد؟ یعنی چی؟». همچنین کاربر دیگری نوشته است که با دیدنِ پایانِ غمانگیزِ سریال، سرش در حالِ انفجار است.
یکی از کاربران با نگاهی فمینیستیتر نوشته است: «شیرین اونقدری قوی بود که خودش دربارهی زندگیاش تصمیم بگیره. اینکه قربانی شد واقعاً دردناک بود.» برخی کاربران نیز از تلخی پایان دفاع کردهاند و برای مثال نوشتهاند: «زندگی خیلی از ماها همینجوری تموم شد.» عدهای هم از شخصیت امیر که همه را نهایتا به کشتن داد خشمگین شده و نوشتهاند: «کاش یکی از همون اول جلوی این امیر را میگرفت.»، یا «اگه این امیر رو گیر بیارم…»
سریال «تاسیان» دومین مجموعه از سهگانهی «روزی روزگاری ایران» و دومین سریالی است که به نویسندگی و کارگردانی تینا پاکروان تولید شده است.
